https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/ Fri, 24 Apr 2026 11:57:56 +0000 MyBB https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-11777.html Wed, 04 Sep 2024 10:41:50 +0200 vegaxes391]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-11777.html https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-3279.html Mon, 01 Aug 2022 19:09:13 +0200 kastapia]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-3279.html
W marcu przy rzucie choroby połączonej z covidem pojawiła się depresja- dość ciężka. Bardzo długo żadne z leczeń nie działało- psychiatrzy jakby nie patrząc na to, że stan się nie poprawia brnęli dalej w leczenie. Mam za sobą 2 próby samobójcze.

Czy kogoś z Was to spotkało? Czy wiecie gdzie szukać pomocy- żadne z dotychczasowych leków nie pomógł. Czy polecicie jakiegoś lekarza, który specjalizuję się w tego rodzaju depresji?]]>
W marcu przy rzucie choroby połączonej z covidem pojawiła się depresja- dość ciężka. Bardzo długo żadne z leczeń nie działało- psychiatrzy jakby nie patrząc na to, że stan się nie poprawia brnęli dalej w leczenie. Mam za sobą 2 próby samobójcze.

Czy kogoś z Was to spotkało? Czy wiecie gdzie szukać pomocy- żadne z dotychczasowych leków nie pomógł. Czy polecicie jakiegoś lekarza, który specjalizuję się w tego rodzaju depresji?]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-1521.html Thu, 20 Sep 2018 08:53:23 +0200 miesta]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-1521.html https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-167.html Thu, 26 May 2016 00:09:23 +0200 Morti]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-167.html http://www.altermag.pl/2015/09/edward-honaker/

]]> http://www.altermag.pl/2015/09/edward-honaker/

]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-123.html Tue, 10 May 2016 02:47:57 +0200 burza]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-123.html https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-122.html Mon, 09 May 2016 23:02:09 +0200 Q23]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-122.html Czy komuś z Was też przytrafiają się takie chwile? Jak sobie z tym radzicie?]]> Czy komuś z Was też przytrafiają się takie chwile? Jak sobie z tym radzicie?]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-110.html Wed, 04 May 2016 16:24:22 +0200 burza]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-110.html https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-61.html Wed, 20 Apr 2016 08:04:47 +0200 Monika]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-61.html
Z własnego podwórka. Generalnie jestem bardzo zadowolona z opieki w moim szpitalu, zarówno w trakcie diagnostyki jaki i w poradni przyszpitalnej później. Jednak w kwestii przekazywania diagnozy i wsparcia w trudnym bądź co bądź momencie - oceniając z perspektywy czasu - ktoś dał ciała. O tym, że mam SM dowiedziałam się na korytarzu. Po punkcji odwożono mnie do sali, lekarz zaordynował pielęgniarce podanie mi sterydów. Wtedy, w przelociem, spytałam lekarza czy to ta choroba. (Na podstawie, a jakże, złożenia w całość tego co było napisane w internecie). Usłyszałam, że tak i lekarz poszedł dalej. Mimo, że psycholog był dostępny (przychodził do pani, która leżała ze mną na sali i była w okropnym stanie psychicznym) - nikt nawet nie zaproponował mi konsultacji. Ktoś wyszedł z założenia, że skoro nie leżę zanosząc się płaczem przez całą dobę (tak jak rzeczona sąsiadka z sali) to nie potrzebuję. Moim zdaniem - założenie błędne. Przy diagnozie takiej jak SM, powinna być zapewniona choć krótka rozmowa z psychologiem. 

Tak samo dalej - będąc w programie lekowym NFZ mamy regularne badania krwi, raz w roku rezonans. Nikt (mam na myśli zmianę systemową, wpisanie tego do założeń programu) nie pomyślał o kontrolnej konsultacji psychologicznej. Zwłaszcza, że leki na SM, w szczególności interferon, mogą powodować depresję czy też po prostu - obniżenie nastroju. A na przebieg choroby nastrój i nastawienie chorego mają ogromny wpływ.]]>
Z własnego podwórka. Generalnie jestem bardzo zadowolona z opieki w moim szpitalu, zarówno w trakcie diagnostyki jaki i w poradni przyszpitalnej później. Jednak w kwestii przekazywania diagnozy i wsparcia w trudnym bądź co bądź momencie - oceniając z perspektywy czasu - ktoś dał ciała. O tym, że mam SM dowiedziałam się na korytarzu. Po punkcji odwożono mnie do sali, lekarz zaordynował pielęgniarce podanie mi sterydów. Wtedy, w przelociem, spytałam lekarza czy to ta choroba. (Na podstawie, a jakże, złożenia w całość tego co było napisane w internecie). Usłyszałam, że tak i lekarz poszedł dalej. Mimo, że psycholog był dostępny (przychodził do pani, która leżała ze mną na sali i była w okropnym stanie psychicznym) - nikt nawet nie zaproponował mi konsultacji. Ktoś wyszedł z założenia, że skoro nie leżę zanosząc się płaczem przez całą dobę (tak jak rzeczona sąsiadka z sali) to nie potrzebuję. Moim zdaniem - założenie błędne. Przy diagnozie takiej jak SM, powinna być zapewniona choć krótka rozmowa z psychologiem. 

Tak samo dalej - będąc w programie lekowym NFZ mamy regularne badania krwi, raz w roku rezonans. Nikt (mam na myśli zmianę systemową, wpisanie tego do założeń programu) nie pomyślał o kontrolnej konsultacji psychologicznej. Zwłaszcza, że leki na SM, w szczególności interferon, mogą powodować depresję czy też po prostu - obniżenie nastroju. A na przebieg choroby nastrój i nastawienie chorego mają ogromny wpływ.]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-55.html Tue, 19 Apr 2016 04:31:53 +0200 burza]]> https://www.stwardnienierozsiane.info/forum/thread-55.html