(29-08-2023, 21:42)fruu napisał(a): Eeee, to nie o mnie. Może nie potrafię zbyt wielu potraw ugotować ale w kuchni sobie radzę i z zupami i z drugimi daniami. To co ugotuję jest smaczne a porządek po sobie zostawiam większy niż zastałem. Niestety nie za bardzo wychodzi mi z praniem. Sylwia ostatnio w markecie uśmiała się ze mnie, gdy wybierając płyn do prania zapytałem się, czy do niego trzeba dokupić zmiękczający. Odpowiedziała mi, że przecież mam w domu. Na co ja, że nie, że w domu mam tylko płyn do płukania :-D
No i czemu w pralce jest tyle programów, przycisków i lampek? I po co są 3 korytka, skoro korzysta się ze środkowego? Kapsułki mam wrzucać do pralki, płyn do prania również wlać do środka na ubrania. Gdyby nie to, że piorę tylko czarne ubrania, bądź rzadziej zmianę jasnej pościeli to bym się pogubił. Powinno być czarne, białe, odwirowanie i wszystko. Ach, i może jeszcze jakaś czerwona dioda, która się zapali jak ustawię 95stC, bo potem łatwiej się zmieścić w koszulkę a i bielizna nie uciska :-D
Na szczęście we wrześniu przeprowadzam się do Sylwii, to te pranie mi odpadnie. Życie potrafi być jednak piękne :-)

No z tym praniem to idziesz na łatwiznę

A teraz kolejny tekst do rozważań o wyższości... 

Widzę, że ostatnio straszne pustki u nas, to podrzucam kolejny temat do rozważań "O wyższości...."

Powiem Wam dlaczego o tym wspomniałam. Mój syn prowadził kiedyś knajpkę typową dla matek z dziećmi. Oprócz tego przychodzili też klienci na obiady. Był kącik dla dzieciaczków/ogrodzony i bardzo duży/ gdzie stała kanapa i fotele, zabawki, taka duża mata, po której się skakało w rytm jakiejś gry komputerowej, miejsce w toalecie do przebrania dziecka i menu stworzone pod dzieci. Ale najwyraźniej mamusiom było mało. Kładła się z butami na kanapie i patrzyła w telefon, a pociecha robiła co chciała. Darła się, wyrzucała zabawki, latała między stolikami. Jedna mamusia stwierdziła, że powinny być w łazience pampersy   . Kolejna karmiła dziecię swoim jedzeniem, a jak się zwróciło uwagę to poszła do łazienki i tam dokarmiała go dalej. Że już nie wspomnę o potłuczonych szklankach i nigdy nie było przeprosin i pytania ile trzeba zapłacić. Rozwalone zabawki po całym bistro nigdy nie były odłożone na miejsce, a już o zwróceniu uwagi dziecku, żeby posprzątało...