30-06-2018, 15:14
Shazza nakreciles sie i nic do ciebie nie dociera. To nie jest tak ze kazdy tu na forum jest szczesliwy ma kochjacego meza czy zone kupe kasy, super auto i zajebista prace. Kazdy ma swoje przezycia lepsze czy gorsze. Ja tez na poczatku sie zadreczalam. Przestalam jak w koncu zrozumialam ze nikt nie wyjasni mi dlaczego ja. Nie akceptuje faktu ze jestem chora. Ale ciesze sie ze podjelam leczenie. Niedlugo mija mi rok odkad jestem w programie. Byly lepsze i gorsze dni. Jestem sprawna choc nie na tyle na ile bym chciala ale inni maja gorzej. Teraz znow mi sie cos dzieje z oczami ale nie wpadam w panike tylko czekam na wynik badania. Jak sie okaze ze to cos powaznego to owszem bede plakac bede smutna. Oczu sobie nie wydlubie i nie wstawie nowych. Albo sie ogarniesz albo depresja sie poglebi i sie to moze zle skonczyc. Masz diagnoze postawiona 4 mce temu. Idz do neurologa jakiegos poszukaj kogos kto ma doswidczenie z SM. I sie czlowieku mu wyzal wypytaj o wszystko. Jak sie nie ogarniesz to sie zaczna od ciebie ludzie odwracac. Kazdy ma jakies problemy a ty sobie je dodatkowo wyszukujesz. Wybacz ale taka prawda. Jestes chory jak nie mozesz tego zaakceptowac to przynajmniej sie nie nakrecaj. I kurna mac do cholery jasnej przestan sie obwiniac o to ze nie przebywales na slonu. To slonce najzesciej zle dziala na nas. A nie jego brak. Choc sa osoby z Sm ktore genialnie znosza upaly itp. Ja ostatnio myslalam ze zejde. Podobnie jak ty rzadko siedzialam na sloncu.Czosnku nie jedz na za duzo bo jak spotkasz fajna babke to nie bedzie chetna na czulosci. Jestesmy tu wsparciem dla siebie. Ale tez nie bedziemy sie nad toba rozczulac. Zacznij sie leczyc zobaczysz ze bedzie lepiej. Odrobina wiary.