28-07-2018, 17:08
Witam ponownie,
nie wiem, dlaczego mnie atakujesz i jesteś niemiła... Nie opowiadam bzdur. Jestem dr hab., ale zapewne zaraz napiszesz, że tacy są najgorsi
Kilka słów sprostowania i nie zamierzam ciągnąć tematu dalej. Napisałam "ogólnie dla każdych leków", skoro jeden lek ma B inny D...
Wiem co to są badania in vivo (sama uczę o nich moich studentów), zygota, czy zarodek... Mam wrażenie, że chciałaś zabłysnąć wiedzą? Widzisz, ja pomimo moich tytułów taka nie jestem i jak coś piszę to staram się to pisać "od serca", zrozumiale dla każdego czytelnika i się nie wywyższać, że coś wiem lepiej lub nie. Skoro jedna z forumowiczek, która chce się starać o dziecko zadaje pytanie to należy jej pomóc, wesprzeć słowem, ale nie pisać cyt. "Na Twoim miejscu zdecydowałabym się na copaxone i brała go w ciąży" skoro nie jesteś w ciąży i nie masz dzieci. Może jakbyś była na jej miejscu też byś zdecydowała się na leczenie, ale może nie... Prawda jest taka, że dzieci wszystko przewartościowują w życiu i wiem, że mamy zrobią wszystko ponad siebie, żeby to ich dzieci były zdrowe.
Wracając do copaxone, ja brałam tylko kilka tygodni (uczulenie), więc nie wiem co by mi neuro powiedział gdybym go brała, ale jedna dziewczyna z programu, która powiedziała neuro, że we wrześniu chce zajść w ciążę (mam nadzieję, że jej się uda za 1 podejściem) miała odstawić lek, z tego co widziałam miała strzykawki po copaxone (a to było teraz w lutym). Jak widać wszystko zależy od neurologa i zresztą od samej pacjentki... I to, że dzieci urodzone "na copaxone" mają już ponad 20 lat, nie znaczy, że dalej będą zdrowe lub ich dzieci... Wiem, że teraz zapewne można byłoby napisać, że osoby zdrowe, nieprzyjmujące leków też mogą urodzić chore dziecko, owszem, ale po co kusić los? Tym bardziej, jak sm'ka czuje się aktualnie dobrze i nie ma np. nowych zmian. Może kobietom, które mają rzut za rzutem, i chciałyby się poradzić powiedziałabym nie przerywaj leczenia, ale szczerze mówiąc nie znam takich kobiet.
Ja brałam avonex jeszcze w lutym. Będąc po kolejne zastrzyki (właśnie w lutym) powiedziałam mojemu neuro, że chcemy się z mężem starać o dziecko. No i powiedział mi, że mam brać zastrzyki aż do momentu zobaczenia dwóch kresek, ale jak zaczęliśmy rozmawiać jak dr-dr, a nie jak dr-pacjent to od razu powiedział mi, że mam sobie zrobić przerwę... I powiem szczerze, że nawet jakby był dopuszczony jak copaxone to i tak bym nie brała, tym bardziej, że może powodować poronienia i tak sobie myślę, że może gdybym zrobiła dłuższą przerwę a nie tylko miesięczną to może bym nie poroniła...
I na koniec broń boże nie miałam zamiaru nikogo straszyć. Jeżeli kogoś uraziłam poprzednim wpisem to przepraszam, nie miałam takiego zamiaru, ale przede wszystkim jako matka, sm'ka i kobieta oczytana musiałam napisać i dalej będę się tego zdania co wcześniej napisałam trzymała. Zresztą zaglądam na forum jak potrzebuję "pocieszenia", bratniej duszy, która przechodzi lub przechodziła przez podobne matczyne dylematy, a nie być obrażana za brak rozsądku i to od osoby, którą de facto nie dotyczą te problemy... Cóż, już wiem, dlaczego tak wiele osób tylko czyta posty i kontaktuje się na priv, a nie na forum, skoro tak naprawdę nie można wyrażać własnego zdania nie zostając obrażonym...
Jako, że nie mam zamiaru już się dalej wypowiadać, na forum chciałam serdecznie podziękować dziewczynie o nicu: klaudia26. Dziękuję
!!!
nie wiem, dlaczego mnie atakujesz i jesteś niemiła... Nie opowiadam bzdur. Jestem dr hab., ale zapewne zaraz napiszesz, że tacy są najgorsi
Kilka słów sprostowania i nie zamierzam ciągnąć tematu dalej. Napisałam "ogólnie dla każdych leków", skoro jeden lek ma B inny D...
Wiem co to są badania in vivo (sama uczę o nich moich studentów), zygota, czy zarodek... Mam wrażenie, że chciałaś zabłysnąć wiedzą? Widzisz, ja pomimo moich tytułów taka nie jestem i jak coś piszę to staram się to pisać "od serca", zrozumiale dla każdego czytelnika i się nie wywyższać, że coś wiem lepiej lub nie. Skoro jedna z forumowiczek, która chce się starać o dziecko zadaje pytanie to należy jej pomóc, wesprzeć słowem, ale nie pisać cyt. "Na Twoim miejscu zdecydowałabym się na copaxone i brała go w ciąży" skoro nie jesteś w ciąży i nie masz dzieci. Może jakbyś była na jej miejscu też byś zdecydowała się na leczenie, ale może nie... Prawda jest taka, że dzieci wszystko przewartościowują w życiu i wiem, że mamy zrobią wszystko ponad siebie, żeby to ich dzieci były zdrowe.
Wracając do copaxone, ja brałam tylko kilka tygodni (uczulenie), więc nie wiem co by mi neuro powiedział gdybym go brała, ale jedna dziewczyna z programu, która powiedziała neuro, że we wrześniu chce zajść w ciążę (mam nadzieję, że jej się uda za 1 podejściem) miała odstawić lek, z tego co widziałam miała strzykawki po copaxone (a to było teraz w lutym). Jak widać wszystko zależy od neurologa i zresztą od samej pacjentki... I to, że dzieci urodzone "na copaxone" mają już ponad 20 lat, nie znaczy, że dalej będą zdrowe lub ich dzieci... Wiem, że teraz zapewne można byłoby napisać, że osoby zdrowe, nieprzyjmujące leków też mogą urodzić chore dziecko, owszem, ale po co kusić los? Tym bardziej, jak sm'ka czuje się aktualnie dobrze i nie ma np. nowych zmian. Może kobietom, które mają rzut za rzutem, i chciałyby się poradzić powiedziałabym nie przerywaj leczenia, ale szczerze mówiąc nie znam takich kobiet.
Ja brałam avonex jeszcze w lutym. Będąc po kolejne zastrzyki (właśnie w lutym) powiedziałam mojemu neuro, że chcemy się z mężem starać o dziecko. No i powiedział mi, że mam brać zastrzyki aż do momentu zobaczenia dwóch kresek, ale jak zaczęliśmy rozmawiać jak dr-dr, a nie jak dr-pacjent to od razu powiedział mi, że mam sobie zrobić przerwę... I powiem szczerze, że nawet jakby był dopuszczony jak copaxone to i tak bym nie brała, tym bardziej, że może powodować poronienia i tak sobie myślę, że może gdybym zrobiła dłuższą przerwę a nie tylko miesięczną to może bym nie poroniła...
I na koniec broń boże nie miałam zamiaru nikogo straszyć. Jeżeli kogoś uraziłam poprzednim wpisem to przepraszam, nie miałam takiego zamiaru, ale przede wszystkim jako matka, sm'ka i kobieta oczytana musiałam napisać i dalej będę się tego zdania co wcześniej napisałam trzymała. Zresztą zaglądam na forum jak potrzebuję "pocieszenia", bratniej duszy, która przechodzi lub przechodziła przez podobne matczyne dylematy, a nie być obrażana za brak rozsądku i to od osoby, którą de facto nie dotyczą te problemy... Cóż, już wiem, dlaczego tak wiele osób tylko czyta posty i kontaktuje się na priv, a nie na forum, skoro tak naprawdę nie można wyrażać własnego zdania nie zostając obrażonym...
Jako, że nie mam zamiaru już się dalej wypowiadać, na forum chciałam serdecznie podziękować dziewczynie o nicu: klaudia26. Dziękuję
!!!