13-09-2018, 10:35
Hej, jestem córką osoby chorej na stwardnienie. Ma do tego padaczke nabytą o demencje. Ta demencja nie jest keszcze tak mocna, keszcze nas poznaje. Ale robi duzo dziwnych wogole nieracjonalych rzeczy. O sikaniu i "2" nie wspominajac.. ciagle jakoes lozka musze sprzatac. Mimo ze chodzi w pampersie to go po prostu sciaga i robi na lozko. Kocham ja bardzo dlatego sie nia opiekuje, w tej chwili zamieszkala i mnie w domu i pomimo trudnosci nie zamierzam jej nigdzie oddawac. Ale zauwazylam ze sama mam ostatnio przez jej zachowania obnizony nastroj, jestem nerwoea nie umiem przykac ze spokojem kolejnego zasikanego lozka, bardzo mnie to denerwuje.. szukam sposobu na to zeby zrozumiec to zachowanie, zeby przyjmowac to ze spokojem. Samej mi nie wychodzi mimo ze codziennie sobie to tlumacze.. moze znacie jakies pozycje. Moga byc nawet medyczne, ktore pomoga mi przestawic moje myslenie i nie byc taka emocjonalna na wszystko co sie dzieje u mnie w domu. Bo inaczej nie mama ale ja wyladuje w psychiatryku?