przerwanie leczenia i zajście w ciąże

[Joanna]

U nas z mężem w rodzinach (u rodziców) nasz Kubuś to jedyny wnuk  A mamy rodzenstwo chwilę przed/po 30-tce, więc niech ich cisną o więcej wnuków  Czy ja jestem od spełniania zachcianek społeczeństwa i rodziny? Mam czuć się winna, że wywieziemy "im" Kubę do Irlandii? Wyleczyłam się już z oczekiwań innych w stosunku do mnie.
Mnie to bardzo nawet pasuje to jedno dziecko (nerwowo zwłaszcza  ) i chciałam mieć zawsze syna  Jestem pewna, że spełnię się/spełniam się jako mama jedynaka  A i jeszcze sama pożyję  Dla siebie 
Zawsze zazdrościłam jedynakom, w życiu dorosłym z rodzeństwem różnie bywa i mówię to z doświadczenia i obserwacji.
Psychicznie (i zdrowotnie ) czuję się dobrze z myślą, że mam jedynaka 

I tak trzymać