20-08-2024, 10:00
Z tego co opisujesz to jak dla mnie u Ciebie występuje jakiś problem. Trochę też tak wygląda, że widzisz niektóre przyczyny, ale trochę to ignorujesz, przynajmniej ja tak to odbieram.
Zmęczenie po mononukleozie jest jak najbardziej możliwe, wrażenie że jesteś wiecznie zmęczona przy niedoborze żelaza też pasuje. A nie piszesz, czy doprowadziłaś już do porządku poziom żelaza. Tym bardziej, że u kobiet to dość częsty problem. Do tego anemia - wpływa na działanie całego ciała, głowy i psychiki też.
Piszesz, że masz masę stresu, co może powodować wiele różnych dolegliwości. Najłatwiej powiedzieć, żeby się nie stresować, ale wszyscy wiemy, że to niemożliwe. Dlatego trzeba szukać sposobów na jego rozładowywanie np. mindfulness, sport czy wiele innych przyjemnych rzeczy.
I jeszcze z tego co piszesz wiesz, że dźwiganie jest dla Ciebie niekorzystne, ale ignorujesz sygnały z ciała i dalej podnosisz ciężary ewidentnie zbyt duże. Sama piszesz co robisz źle, ale nic nie zmieniasz - komórka, obcasy.
Powiem Ci tak, na pewno nie wymyślasz objawów, odczuwasz je i są nieprzyjemne, ale w Twoim stanie psychicznym ciężko stwierdzić czy to objawy psychosomatyczne czy rzeczywiście jakaś choroba. Stes np. może powodować napięcie mięśni, a w konsekwencji drętwienia. Dlatego uważam, że przydałaby Ci się psychoterapia, żeby lepiej sobie radzić z własną głową, bo nie wszystko to co myślimy jest rzeczywistością. Tym bardziej, że piszesz o nerwicy - to też choroba nad którą należy pracować.
Fajnie, że zdecydowałaś się wrócić do domu rodzinnego, bo czujesz że jest Ci ciężko i mam nadzieję że bliscy Cię wspierają. Niestety musisz trochę popracować nad swoim zdrowiem fizycznym i psychicznym. Jak burza w Twojej głowie trochę ucichnie to będziesz się lepiej czuła, choć pewnie masz teraz wrażenie że nigdy coś takiego nie nastąpi.
Zmęczenie po mononukleozie jest jak najbardziej możliwe, wrażenie że jesteś wiecznie zmęczona przy niedoborze żelaza też pasuje. A nie piszesz, czy doprowadziłaś już do porządku poziom żelaza. Tym bardziej, że u kobiet to dość częsty problem. Do tego anemia - wpływa na działanie całego ciała, głowy i psychiki też.
Piszesz, że masz masę stresu, co może powodować wiele różnych dolegliwości. Najłatwiej powiedzieć, żeby się nie stresować, ale wszyscy wiemy, że to niemożliwe. Dlatego trzeba szukać sposobów na jego rozładowywanie np. mindfulness, sport czy wiele innych przyjemnych rzeczy.
I jeszcze z tego co piszesz wiesz, że dźwiganie jest dla Ciebie niekorzystne, ale ignorujesz sygnały z ciała i dalej podnosisz ciężary ewidentnie zbyt duże. Sama piszesz co robisz źle, ale nic nie zmieniasz - komórka, obcasy.
Powiem Ci tak, na pewno nie wymyślasz objawów, odczuwasz je i są nieprzyjemne, ale w Twoim stanie psychicznym ciężko stwierdzić czy to objawy psychosomatyczne czy rzeczywiście jakaś choroba. Stes np. może powodować napięcie mięśni, a w konsekwencji drętwienia. Dlatego uważam, że przydałaby Ci się psychoterapia, żeby lepiej sobie radzić z własną głową, bo nie wszystko to co myślimy jest rzeczywistością. Tym bardziej, że piszesz o nerwicy - to też choroba nad którą należy pracować.
Fajnie, że zdecydowałaś się wrócić do domu rodzinnego, bo czujesz że jest Ci ciężko i mam nadzieję że bliscy Cię wspierają. Niestety musisz trochę popracować nad swoim zdrowiem fizycznym i psychicznym. Jak burza w Twojej głowie trochę ucichnie to będziesz się lepiej czuła, choć pewnie masz teraz wrażenie że nigdy coś takiego nie nastąpi.