09-09-2024, 10:28
Mi nie chcieli przyznać większego stopnia niż lekki, a w sumie liczyłam na kartę parkingową. Odwoływałam się w wojewódzkim ośrodku, ale odpisali mi, że skoro nie potrzebuję pomocy to mi nie przysługuje stopień umiarkowany. Szkoda, że lekarze orzecnicy coś nie mają pojęcia o SM. Czasem są takie dni, że ledwo nogi podnoszę, a czasem (zawsze na komisji) mogę śmigać bez problemu.
Wracając do tematu, który został poruszony. Po komisjach byłam w tak kiepskim stanie psychicznym, że odpuściłam odwołanie sądowe, czego dziś żałuję. Kontaktowałam się z Polskim Towarzystwem Stwardnienia Rozsianego i mieli pomóc z odwołaniem, ale jakoś przestali odpisywać na maile, a ja zamiast dzwonić i dowiedzieć się czemu nie odpowiadają to machnęłam ręką.
W każdym razie proponuję nie rezygnować, ale wydaje mi się że wypadałoby o jakąś konsultację z kimś kto umie napisać takie odwołanie, chociaż nie ma gwarancji, że odniesie się jakiś efekt. PTSR uważam, że może być dobrym wyborem, tylko nie wiem czy zdążą do środy zapoznać się z dokumentacją.
Trochę taki paradoks na co dzień człowiek stara się normalnie funkcjonować, za to na komisji trzeba zapomnieć o dobrym funkcjonowaniu i udowadniać, że jest gorzej niż normalnie, co w sumie nie jest kłamstwem. Mamy trudniej niż osoby zdrowe.
Wracając do tematu, który został poruszony. Po komisjach byłam w tak kiepskim stanie psychicznym, że odpuściłam odwołanie sądowe, czego dziś żałuję. Kontaktowałam się z Polskim Towarzystwem Stwardnienia Rozsianego i mieli pomóc z odwołaniem, ale jakoś przestali odpisywać na maile, a ja zamiast dzwonić i dowiedzieć się czemu nie odpowiadają to machnęłam ręką.
W każdym razie proponuję nie rezygnować, ale wydaje mi się że wypadałoby o jakąś konsultację z kimś kto umie napisać takie odwołanie, chociaż nie ma gwarancji, że odniesie się jakiś efekt. PTSR uważam, że może być dobrym wyborem, tylko nie wiem czy zdążą do środy zapoznać się z dokumentacją.
Trochę taki paradoks na co dzień człowiek stara się normalnie funkcjonować, za to na komisji trzeba zapomnieć o dobrym funkcjonowaniu i udowadniać, że jest gorzej niż normalnie, co w sumie nie jest kłamstwem. Mamy trudniej niż osoby zdrowe.