08-01-2025, 18:58
Hej, współczuję doświadczenia z pracą, ale gwarantuję, że nie wszędzie jest tak samo. Ja do choroby przyznałam się szefostwu, gdy miałam jej potwierdzenie. Nie po to by się pochwalić, bo czułam pewne ryzyko, ale żeby się wytłumaczyć za urlopy, które brałam biegając po badaniach i prosić o zrozumienie na kolejne miesiące. Nie chciałam, by ktoś sobie myślał, że coś kombinuję na boku. Spotkałam się z pełnym zrozumieniem. Mam już orzeczenie o niepełnosprawności i nadal pracuję gdzie pracowałam. Wszystko zależy od podejścia pracodawcy i wierzę, że takich ludzkich jest sporo. No i jakby nie patrzeć to orzeczenie może dać pracodawcy spore profity z zatrudnienia osoby niepełnosprawnej.
Rozglądnij się w swojej okolicy, gdzie zatrudniają ludzi z niepełnosprawnością. Ja bym nie ukrywała choroby. Nic po mnie nie widać i nikt by nic nie podejrzewał, ale nie mam żadnej gwarancji, że jutro nie będę miała rzutu, a mogę dostać go nawet w pracy, bo tak miałam z pierwszym. I po co się później tłumaczyć. Wierzę, że znajdziesz dobrą pracę, ale jak będziesz pod kreską to zastanów się czy nie lepiej odpuścić ambicje i żyć skromniej ale spokojniej z gwarancją bezpieczeństwa na nieznaną przyszłość. Trzymaj się ciepło.
Rozglądnij się w swojej okolicy, gdzie zatrudniają ludzi z niepełnosprawnością. Ja bym nie ukrywała choroby. Nic po mnie nie widać i nikt by nic nie podejrzewał, ale nie mam żadnej gwarancji, że jutro nie będę miała rzutu, a mogę dostać go nawet w pracy, bo tak miałam z pierwszym. I po co się później tłumaczyć. Wierzę, że znajdziesz dobrą pracę, ale jak będziesz pod kreską to zastanów się czy nie lepiej odpuścić ambicje i żyć skromniej ale spokojniej z gwarancją bezpieczeństwa na nieznaną przyszłość. Trzymaj się ciepło.