Obraz rezonansu

[Miriam]

Ja płakałam dwa tygodnie po diagnozie, wcześniej tydzień w szpitalu też, w końcu jak przywykłam do myśli że mam sm i trzeba z tym żyć dalej, poprawiłam koronę i stwierdziłam że nie ma sie co użalać nad sobą, zobaczysz po początkowym szoku jak już człowiek ogarnie z czym sie to je, moze już być tylko lepiej. Teraz przynajmniej wiem z czym sie mierzę, i jak to robic, dużo mi pomogło zrozumieć to forum, dziś jak przypomnę sobie jak paskudnie psychicznie się czułam to sama siebie nie rozumiem. Popłakać sobie to nic złego, trzymam za Ciebie kciuki Co nas nie zabije, to nas wzmocni myśle że po diagnozie, walcząc z chorobą każdy jest silniejszy i zmieniają sie priorytety, głowa do góry


Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

---

Poza tym nie masz jeszcze diagnozy, może to coś mniej złośliwego od sm


Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

Ja przepłakałam pół dnia w szpitalu po usłyszeniu diagnozy, a potem trzy dni w domu, ale głównie dlatego, że miałam potworne pryszcze po sterydach ;a razie nie mam żadnych objawów, ani choroby, ani brania leków, więc dużo łatwiej jest mi się nie użalać nad sobą   Poprawić koronę i do przodu