Objawy

[Bubka]

Iwona chyba większość z nas płakała. Ja że jestem beksa to płakałam długo i przy każdej okazji kiedy była rozmowa na temat "mojego" sm. Oby jak najmniej tych wlewów.

[Akinom]

Ja nie płakałam. Byłam wkurwiona na to, że mi wprost nikt nie powiedział, tylko sama znalazłam po wynikach rezonansu, jak już byl jako taki internet w 2004 roku. Ale i tak nie przyjmowalam tego jakoś specjalnie do siebie. Przecież mi właściwie to nic nie bylo, a z sm to się leży albo jeździ na wozku. Takie było wtedy pojecie.

[yasmina]

Też nie płakałam. Zaczęłam czytać wszystko nt. tej choroby, żebym wiedziała z czym mam do czynienia i żebym dobrze przygotowała się do walki z gadziną.

[Lusia98]

Iwona po 18 latach dopiero diagnoza ! Wow! Też tak chcę .. a tak serio też mój pierwszy rzut był ten sam.. i w sumie po pierwszym wysyp kolejnych i kolejnych.. dopiero po 3 latach w miarę się unormowało, a ja nauczyłam się żyć z choroba . Ma też ona swoje plusy. Przestałam gonić za pieniadzem a czerpać radość z małych rzeczy . Dbaj o siebie to na pewno będzie dobrze

[wakor]

choroba jest trudna i ciężka ale nie można tracić w niej swojej codzienności i tego co możemy póki się da robić. tak jak koleżanka wyżej napisała - trzeba czerpać z tych drobiazgów i to one dają siłę by dalej funkcjonować