Żona SMowicza

[Zuza Bałagan]

Wciąż podajesz swoje linki, a nie oficjalne wyniki badań. Dlaczego nie chcesz "spojrzeć na to z większej perspektywy"?

Nauka ma swoją metodologię, jest "sprawdzalna", natomiast teksty na forum, że kuzyn mojego kolegi z podstawówki brał witaminy i wyzdrowiał, to nic niewarte anegdoty. 

Jest w Pl znana historia człowieka, który uparcie twierdzi, że wyleczył swojego syna chyba z glejaka - marihuaną. Przy czym nie pokazał żadnego dokumentu z diagnozą, a sam podawał rodzaj glejaka, którego nie ma w klasyfikacji WHO. 

Tym samym życzę powodzenia z takim podejściem.

Zuza Bałagan
bellanna
JustynaS

Dzięki za wartościowe posty

Dzięki, speculum, Tobie też! :-)

---

z tego co przeczytałem w internecie  są wyniki badań nad witaminą (hormonem) D3 ale w mniejszych dawkach które dowodzą zależności pomiędzy D3 a SM ale byc może ze wzlędu na dawki zastosowane w badaniu wyniki są mniej spektakularne

ciekawa dyskusja na ten temat znajduje się tutaj

wersja z translatora

https://translate.google.pl/translate?sl...6t%3D27391

wersja bez translatora

https://www.thisisms.com/forum/viewtopic...57&t=27391

można też zapoznać się z tym podsumowaniem:

Wiadomości Lekarskie 2015, tom LXVIII
Wpływ witaminy D na patogenezę i przebieg stwardnienia rozsianego

https://www.researchgate.net/profile/Wal...erosis.pdf

inne linki

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/?term=mu...is+vitamin

Z jednego z Twoich linków (https://www.researchgate.net/publication..._sclerosis):

Mimo zachęcających wyników, należy pamiętać, że suplementacja witaminą D jest skuteczna tylko u osób mających jej niedobory. Większość dotychczasowych prób trwała jednak zbyt krótko, badania rzadko miały grupę kontrolną i obejmowały niewielkie populacje. Konieczne są dalsze wieloletnie randomizowane, kontrolowane placebo  i oparte na dużych grupach pacjentów badania wpływu witaminy D na przebieg stwardnienia rozsianego.


Z innego (https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30284038/):

Results: Twelve studies involving 950 patients were included in the final analysis. Studies were divided into four groups because of heterogeneity in study design. Studies were judged to be at low or unclear risk of bias, except in three studies, and this was confirmed by funnel plots. No statistically significant difference was seen for any of the outcome measures. There were non-significant trends in favour of vitamin D for all outcome measures, particularly when only placebo-controlled studies were included. Dose comparison studies showed a significant increase in annualised relapse rate (mean difference 0.15 [95%CI 0.01-0.30]) and non-significant trends of increased Expanded Disability Status Scale and gadolinium-enhancing lesions for the higher-dose arms.

Conclusion: These findings suggest that vitamin D supplementation may have a therapeutic role in the treatment of MS. However, there is uncertainty with regard to the most appropriate dose, with high doses potentially being associated with worse outcomes. There remains the need for further well-performed randomised, dose-ranging, placebo-controlled trials of vitamin D in MS.