27-07-2017, 22:32
Dziękuję za odpowiedzi!
Ja mam trochę dziwne podejście - od lekarzy raczej trzymam się z daleka, a jak mają mi pobrać krew, to łzy same mi ciekną i nie jestem w stanie nad tym zapanować... hehe... no coż. Dlatego jakoś nie uśmiecha mi się robienie zastrzyków. Ale jak kiedyś będzie taka konieczność, to podejmę wyzwanie
Na razie chyba nie kwalifikuję się do żadnego programu, bo nadal jestem w ogonie kolejki.
Czas oczekiwania zamierzam przeznaczyć na znalezienie czynnika, który powoduje że mój organizm sam siebie atakuje. Skoro SM to choroba autoimmologiczna, to znaczy, że robię coś nie tak. Podjęłam próbę "naprawienia" swoich jelit i wyhodowania tam odpowiednich bakterii i tym samym (jak mniemam) poprawić ogólnie kondycję organizmu.
Nie chcę się wymądrzać, ale wychodzę z założenia, że odpowiednim sposobem życia, mogę pomóc sobie. Żaden lekarz, z którym podejmowałam rozmowę (podejrzewam, że z innymi chorobami jest podobnie) nie podszedł do tematu holistycznie. Cóż.... Nie mam nic do stracenia.
Wg informacji, które udało mi się wyczytać, SM nie jest już nieuleczalną chorobą. Podobno wszystko zależy od przepływu krwi - nie wiem czy to odpowiednie miejsce na takie dyskusje (nie zdążyłam przejrzeć wszystkich wątków), ale czy ktoś z Was też o tym czytał?
Dlatego cierpliwie (czasem mniej cierpliwie) czekam na dalszy rozwój sytuacji.
Pozdrawiam
Ja mam trochę dziwne podejście - od lekarzy raczej trzymam się z daleka, a jak mają mi pobrać krew, to łzy same mi ciekną i nie jestem w stanie nad tym zapanować... hehe... no coż. Dlatego jakoś nie uśmiecha mi się robienie zastrzyków. Ale jak kiedyś będzie taka konieczność, to podejmę wyzwanie
Na razie chyba nie kwalifikuję się do żadnego programu, bo nadal jestem w ogonie kolejki.
Czas oczekiwania zamierzam przeznaczyć na znalezienie czynnika, który powoduje że mój organizm sam siebie atakuje. Skoro SM to choroba autoimmologiczna, to znaczy, że robię coś nie tak. Podjęłam próbę "naprawienia" swoich jelit i wyhodowania tam odpowiednich bakterii i tym samym (jak mniemam) poprawić ogólnie kondycję organizmu.
Nie chcę się wymądrzać, ale wychodzę z założenia, że odpowiednim sposobem życia, mogę pomóc sobie. Żaden lekarz, z którym podejmowałam rozmowę (podejrzewam, że z innymi chorobami jest podobnie) nie podszedł do tematu holistycznie. Cóż.... Nie mam nic do stracenia.
Wg informacji, które udało mi się wyczytać, SM nie jest już nieuleczalną chorobą. Podobno wszystko zależy od przepływu krwi - nie wiem czy to odpowiednie miejsce na takie dyskusje (nie zdążyłam przejrzeć wszystkich wątków), ale czy ktoś z Was też o tym czytał?
Dlatego cierpliwie (czasem mniej cierpliwie) czekam na dalszy rozwój sytuacji.
Pozdrawiam