Mój dzisiejszy nastroj

[Akinom]

Dlatego poki nie było widać, to nikomu nie mowilam, bo po co. A teraz widac, ale pewnie za mało, bo jeszcze jakoś chodze. To nic, ze coraz bardziej pokręcona. W sumie jak siedze to nie widać nic i jest ok, a z tym chodzeniem to pewnie wymyślam. I z tym, że czasem nie trafiam widelcem do buzi, i ze mi coś wycieknie. Co tam. Mnie to krępuje, ale nie wszyscy to rozumieja, a już najmniej moja mama. Ona to by chciała, żebyśmy co niedzielę u niej byli, a ja jestem zmęczona takimi odwiedzinami na siłę.

[Benita]

Akinom to ludzie jeszcze z takich epok że im nie wytłumaczysz   znieczulica jest a najgorsze jest to że w tej chorobie ten kto nie jest chory nie potrafi zrozumieć tego wiecznego zmęczenia....bo jak możesz wstać i być zmęczona....albo o 12.00 czuć się jak po biegu 3 razy na Śnieżkę?!.... ludzie często akceptują tylko to co widoczne... niestety 

A tak z innej beczki to ja w stresie jestem bo moje 2 letnie dziecko od września do żłobka niemieckiego idzie ..to grupa najmłodsza w przedszkolu tylko 12 dzieci i 4 opiekunów i tylko od 9-12.30 i bardzo ona szuka kontaktu z innymi dziećmi mimo że takie dzieci bawią się i tak obok nie razem....ale stresu mnóstwo ....nie pracuje więc nie ma stresu że muszę wyjść szybko itp mam czas żeby tam siedzieć póki się nie zaklimatyzuje ile tylko i jak długo trzeba, ale....no właśnie zawsze jakieś ale...chyba będę w ciągłym stresie przez następne kilka miechów. Mój syn był od 2 lat w przedszkolu...i nie mogę nic złego powiedzieć...w szkole nadal sobie świetnie radzi...ale to moje ostatnie dziecko i nie wiem czy się nie zapłacze przez te 3 h

[Bubka]

Hahah Benita dziecko się przyzwyczai tylko potrzeba będzie czasu. Ja miałam przeboje z bratem. W naszej miejscowości nie było szkoły i przedszkola, przyjeżdżał po nas taki busik z racji tego ze na wiosce było nas mało. No i mój brat płakał jak mama go budziła, płakał jak miał wsiąść do busa i płakał jeszcze mi jak go miałam zostawić w przedszkolu i iść do szkoły. I to trwało 3 miesiące.

[Benita]

Powiem ci że nie brzmi to optymistycznie 

[smarrito]

Będzie dobrze. Bądź optymistką. 

[yasmina]

Wiecie, jak czytam o Waszych problemach ze zrozumieniem przez rodzinę naszej choroby to wierzyć mi się nie chce. Fakt, że  jak powiedziałam o tym moim rodzicom to przyjęli to, jakbym miała grypę. Zapewne nie są świadomi. Najbardziej jednak zadziwia mnie to, że większe zainteresowanie moim zdrowiem mam od znajomych i bardzo mnie to wzrusza.
Ale dla mnie dzisiejszy dzień jest radosny, bo jutro mija 40 lat po naszym ślubie, a dziś zaprosiliśmy rodzinę na uroczysty obiad do knajpy. Byli moi synowie, teściowie, mój tato i brat Mirka z żoną. Biesiadowaliśmy przez 3 godziny. Od Pana Męża oprócz kwiatów dostałam 40 kuponów Lotka, dziś było losowanie, ale jeszcze nie zdążyłam sprawdzić - może jestem milionerką
Za tydzień impreza w klubie motocyklowym

[Bubka]

Yasmina to gratulacje. Staż dłuższy od lat mojego życia. Obyście żyli dalej w miłości i spokoju.

Ja od godziny jestem na sorze. Mojego Przemka znowu złapały kamienie. Wczoraj był u lekarza i dostał tylko zastrzyk a dzisiaj jest już gorzej. Zobaczymy co zrobią.

[fruu]

yasmina, gratulacje dla Was. Fajnie tak na siebie trafiliście :-)

[Benita]

Bubka szybkiego powrotu do zdrowia mu życzę, trzymaj się dzielnie.

Yasminko super bardzo się cieszę, bo teraz małżeństwa z takim długim stażem stają się rzadkością.... pięknie życzę wam ...a co tam ... następnych czterdziestu 

[Akinom]

Yasmina, to kolejnych, szczęśliwych czterdziestu!!!

Bubka, jak tam na sorze? Pomogli cokolwiek?