Co się stało że zachorowaliśmy?

[Diar]

Nigdy nie zastanawiałam się nad tym, ale jak czytam Wasze posty, to nasuwają mi się pewne skojarzenia.
Na pewno stres, długotrwały, wieloletni z małymi przerwami na szczęśliwsze chwile. Stresująca praca, leczenie depresji z tego powodu. Rozmawiałam z moim psychiatrą zaraz po diagnozie i powiedział, że zmiany demielinizacyjne też mogą być tym spowodowane.
I myślę, że też w moim przypadku/jak i innych kobiet/ wejście w okres menopauzalny. Nadczynność depresji i właśnie diagnoza sm. Gdzieś się to wszystko przez lata kumulowało, ponad to ważna jest odporność organizmu, ale jaka może być jego odporność, jak jest narażany na stres. I wracamy do punktu wyjścia. Ponad to sama sobie wyhodowałam zapalenie płuc, tzw. atypowe zapalenie i miałam półpaśca.
------------------------------------
Benitka obawiam się, że nigdy nie doczekamy się takiej zmiany. Największe pieniądze dla przemysłu farmaceutycznego są właśnie z chorób przewlekłych, nie opłaca się nas wyleczyć. Kiedyś przeczytałam nt.temat wstrząsający artykuł, że m.in. gdybyśmy od urodzenia przyjmowali wit. D3, która wspomaga naszą odporność to uniknęlibyśmy wielu chorób. Ale co na to przemysł farmaceutyczny?

Ciekawe jest to co piszesz. Depresję leczyłem 2,5 roku, i faktycznie ostatnie lata było mocno stresujące dla mnie. Zerwać z nałogiem nikotynowym też nie potrafię ( to już 24 lata). Witaminę D3, jeśli o mnie chodzi, to suplementowałem, ale przy wypisie ze szpitala mam wpisaną hiperwitaminozę, więc lekarz kazał mi dać sobie z nią spokój. 

BTW 

Znalazłem kiedyś, w jakimś artykule naukowym info, że żródłem SM są kraje skandynawskie, i najwięcej zachorowań jest tam gdzie w przeszłości panoszyli się Wikingowie. Tyr!